Επιχείρηση με το κωδικό όνομα «άρθρο 99» πρόκειται να θέσει σε εφαρμογή το επόμενο χρονικό διάστημα το Σώμα Δίωξης Οικονομικού Εγκλήματος(ΣΔΟΕ). Σύμφωνα με πληροφορίες της Voria.gr στο στόχαστρο του ΣΔΟΕ έχει τεθεί το κύμα προσφυγών στο άρθρο 99 του πτωχευτικού κώδικα από επιχειρήσεις που δηλώνουν αδυναμία να εξυπηρετήσουν τις υποχρεώσεις τους.

Η βροχή των αιτήσεων που καταγράφηκε το 2010 και οι φήμες για νέες προσφυγές από επιχειρήσεις, που μέχρι πρότινος παρουσιάζονταν απόλυτα υγιείς και εύρωστες, έχει κινήσει τις υποψίες των ελεγκτών του υπουργείου Οικονομικών.
Συγκεκριμένα, εκφράζονται φόβοι ότι πίσω από την «βιασύνη» πολλών επιχειρηματιών να ενταχθούν στις ευνοϊκές διατάξεις του άρθρου κρύβονται άλλες, λιγότερο ειλικρινείς προθέσεις και «καθαρές» πράξεις. Εκτιμάται δηλαδή ότι πολλοί επιχειρηματίες μεθοδεύουν την «πτώση» της εταιρείας τους αφήνοντας επιταγές να σφραγίζονται, χρέη να συσσωρεύονται και προμηθευτές, συνεργάτες και εργαζόμενους απλήρωτους. «Την ίδια ώρα, που κάποιες επιχειρήσεις χρεοκοπούν, οι ιδιοκτήτες και μεγαλομέτοχοι τους πλουτίζουν», τονίζεται χαρακτηριστικά από τους ανθρώπους του ΣΔΟΕ.

Έτσι, το επόμενο διάστημα οι ράμπο του υπουργείου Οικονομικών ξεκινούν νέο αγώνα, προκειμένου να εξακριβώσουν εάν πράγματι οι προβληματικές εταιρείες αντιμετωπίζουν... προβλήματα και κατά πόσο συντρέχουν όλες οι προϋποθέσεις για προσφυγή στο άρθρο 99. Στο πλαίσιο αυτό, θα ελεγχθούν εξονυχιστικά βιβλία, έγγραφα αλλά και ύποπτες πράξεις μεταβίβασης περιουσιακών στοιχείων από τις φερόμενες ως προβληματικές επιχειρήσεις λίγο πριν την κατάθεση της αίτησης στο άρθρο.

Σημειώνεται ότι το άρθρο 99 δίνει τη δυνατότητα σε μια εταιρεία που αντιμετωπίζει οικονομικά προβλήματα, να έλθει σε συνεννόηση με τους πιστωτές της και να υποβάλει πρόταση για τη ρύθμιση των οφειλών της, χωρίς να κινδυνεύει με κατάσχεση των περιουσιακών της στοιχείων. Ωστόσο, όπως έχει αποκαλύψει η Voria.gr, το αρμόδιο υπουργείο αλλά και οι επιχειρηματίες θεωρούν αναποτελεσματικό το άρθρο 99, καθώς η πίστωση χρόνου που δίνεται στις επιχειρήσεις δεν αποδεικνύεται αρκετή για τη διάσωσή τους, ενώ από την άλλη πλευρά οι πιστωτές δεν παίρνουν σε καμία των περιπτώσεων όλα τα χρήματα τους πίσω.