Υπάρχουν κάποια επαγγέλματα για τα οποία προβλέπεται οι πελάτες της επιχείρησης στην οποία εργάζονται, να καταβάλουν φιλοδωρήματα στους εργαζόμενους. Το φιλοδώρημα λαμβάνεται υπόψη κατά τη σύναψη της σύμβασης εργασίας του μισθωτού, για το ύψος της αμοιβής από τον εργοδότη.

Το οικονομικό όφελος του μισθωτού από τα φιλοδωρήματα ουσιαστικά προέρχεται από τρίτους και όχι από τον εργοδότη. Παρά το γεγονός ότι μεταξύ εργαζομένου και πελατών δεν υφίσταται συμβατική σχέση, δεν αποκλείει τον χαρακτηρισμό του φιλοδωρήματος ως μέρους του μισθού.

Για κάποιες κατηγορίες μισθωτών η καταβολή φιλοδωρήματος από τους πελάτες είναι υποχρεωτική, όπως για παράδειγμα στους σερβιτόρους. Προβλέπεται από αγορανομικές διατάξεις και αποτελεί τον κύριο τρόπο αμοιβής των συγκεκριμένων εργαζομένων επί των οποίων ο εργοδότης συμπληρωματικά στα φιλοδωρήματα καταβάλλει μέρος του μισθού, ώστε το σύνολό τους να μην είναι κατώτερο του προβλεπόμενου.

Ως εκ τούτου ο εργοδότης όχι μόνο δεν εμποδίζει την είσπραξη των φιλοδωρημάτων, αλλά ουσιαστικά ωφελείται οικονομικά από αυτά. Επίσης η πρόβλεψη του φιλοδωρήματος στην διαμόρφωση της τιμής του πωλούμενου είδους (φαγητό, καφές, ποτό κλπ), αποτελεί κίνητρο παραγωγικότητας για τον μισθωτό.

Τα φιλοδωρήματα ακόμη κι αν καταβάλλονται προαιρετικά από τους πελάτες της επιχείρησης (πχ κομμωτήρια), μπορεί να αποτελούν μέρος των τακτικών αποδοχών του μισθωτού, εάν καταβάλλονται με βάση ρητή ή σιωπηρή συμφωνία μεταξύ εργοδότη και εργαζομένου.
Εάν αντίθετα η καταβολή των φιλοδωρημάτων είναι αβέβαιη και έκτακτη ή λαμβάνονται χωρίς την συγκατάθεση του εργοδότη ή εν αγνοία του, ή με τρόπο που αντίκειται στη χρηστή πίστη που πρέπει να διέπει τα δύο μέρη, τότε δεν θεωρείται μισθός.