Οι ευκαιρίες «εξόδου» από το Δημόσιο

Γράφει ο συν-Εργατικός του forologikanea.gr

12 Νοε 2013 - 05:15

Picture 0 for Οι ευκαιρίες «εξόδου» από το Δημόσιο
Υπάρχουν ακόμη ευκαιρίες για ταχύτερη "έξοδο" από το δημόσιο
 
Ανάλογα με την περίπτωση τα απαιτούμενα έτη ασφάλισης κυμαίνονται από 20 έως 37.
 
Καθοριστικό παράγοντας αναδεικνύεται το έτος πρόσληψης.
 
Όσοι έχουν προσληφθεί μέχρι 31 Δεκεμβρίου1982 θεωρούνται οι "παλαιοί" ασφαλισμένοι του δημοσίου.
 
 Οι συγκεκριμένοι εργαζόμενοι διατηρούν το ειδικό καθεστώς συνταξιοδότησης χωρίς να επηρεάζονται από το έτος θεμελίωσης του δικαιώματος (δηλαδή πριν ή μετά το 2010).
 
Αρκεί τα έτη ασφάλισης να είναι όσα προβλέπει ο νόμος.
 
Στην προκείμενη περίπτωση δεν χαρίζεται 6μηνο για να συμπληρωθεί ο χρόνος συνταξιοδότησης, αλλά το έτος αποχώρησης πρέπει  να είναι πλήρες (12μηνο),
 
Επίσης οι μέχρι 31/12/1982 διορισμένοι δεν μπορούν να εξαγοράσουν πλασματικά έτη του ν. 3865/2010 (π.χ. σπουδές) για να επιταχύνουν την... έξοδο.
 
Ευνοϊκές ρυθμίσεις ισχύουν και για τους ασφαλισμένους από 1ης Ιανουαρίου 1983 έως 31 Δεκεμβρίου 1992.
 
Ωστόσο, για την έξοδο χωρίς όριο ηλικίας πρέπει η θεμελίωση δικαιώματος να έχει γίνει μέχρι το τέλος του 2010.
 
Σύμφωνα με τα προαναφερόμενα διακρίνουμε τις εξής περιπτώσεις:
 
1. Οι άνδρες και οι άγαμες γυναίκες που έχουν προσληφθεί στο Δημόσιο πριν από το 1983 συνταξιοδοτούνται με35ετία ανεξαρτήτως ορίου ηλικίας.
 
Για τη συντριπτική πλειονότητα των ασφαλισμένων τα 35 χρόνια πρέπει να συμπληρωθούν πλήρως. Σε ελάχιστες περιπτώσεις -ασφαλισμένων που είχαν 25 έτη στο Δημόσιο το 2002-σύνταξη καταβάλλεται με 34 έτη και 6 μήνες χωρίς όριο ηλικίας.
 
Για τη συμπλήρωση της 35ετίας χρησιμοποιείται ο χρόνος σε άλλους φορείς κύριας ασφάλισης, ο χρόνος της θητείας και άλλοι τυχόν εξαγορασμένοι χρόνοι. Ολες αυτές οι περιπτώσεις είναι υποχρεωτικό να έχουν συμπληρώσει 25 πραγματικά έτη στο Δημόσιο.
 
Εδώ πρέπει να σημειωθεί πως δεν εφαρμόζονται οι διατάξεις της διαδοχικής ασφάλισης αλλά αν οι δημόσιοι υπάλληλοι έχουν χρόνο ασφάλισης στον ιδιωτικό τομέα, αυτός θα πρέπει να εξαγοραστεί. Η εξαγορά γίνεται σε ποσοστό 7% επί των συντάξιμων αποδοχών.
 
2. Οι έγγαμες γυναίκες και οι μητέρες που έχουν προσληφθεί στο Δημόσιο μέχρι 31 Δεκεμβρίου 1982 μπορούν να συνταξιοδοτηθούν χωρίς όριο ηλικίας με τουλάχιστον 24 έτη και 6 μήνες.
 
Η έξοδος με 24 έτη ασφάλισης και 6 μήνες ισχύει για τις έγγαμες γυναίκες, που θεμελιώνουν δικαίωμα μετά την 1η Ιανουαρίου 2001. Σε περίπτωση που οι εργαζόμενες είχαν "κλειδώσει" το δικαίωμα πριν από το 2001 (αλλά δεν έχουν ακόμα αποχωρήσει) ισχύουν ακόμα ευνοϊκότερες προϋποθέσεις συνταξιοδότησης.
 
Η έξοδος με 24 έτη ασφάλισης και 6 μήνες ισχύει για τις μητέρες ανηλίκων που κλειδώνουν δικαίωμα μετά την 1η Ιανουαρίου 1998 (για θεμελίωση νωρίτερα ισχύουν ακόμα ευνοϊκότερες προϋποθέσεις). Σε όλες τις περιπτώσεις μπορεί να χρησιμοποιηθεί και ο χρόνος που έχει διανυθεί σε άλλα ασφαλιστικά ταμεία με εξαγορά και ασφάλιστρο 7% επί των συντάξιμων αποδοχών.
 
3. Οι μητέρες τριών και άνω τέκνων που είχαν τουλάχιστον 20 έτη ασφάλισης μέχρι την 31η Δεκεμβρίου 2010 μπορούν να αποχωρήσουν χωρίς όριο ηλικίας. Σε αυτό το καθεστώς εντάσσονται και όσες συμπληρώνουν την 20ετία με εξαγορά πλασματικού χρόνου τέκνων και θεμελιώνουν αναδρομικά το 2010.
 
Το κόστος της εξαγοράς του πλασματικού χρόνου ανέρχεται σε ποσοστό 6,67% επί των συντάξιμων αποδοχών. Ιδιαίτερα σημαντικό είναι πως οι ευνοϊκές αυτές διατάξεις ισχύουν και για μητέρες που έχουν προσληφθεί μετά το 1983 στο Δημόσιο.
 
4. Οι δημόσιοι υπάλληλοι που έχουν προσληφθεί το διάστημα από το 1983 έως και το 1992 μπορούν να συνταξιοδοτηθούν με 37 πραγματικά έτη ασφάλισης. Θα πρέπει να σημειωθεί πως η θεμελίωση γίνεται με 25ετία, η οποία πρέπει να έχει συμπληρωθεί μέχρι 31 Δεκεμβρίου 2010.
 
Η 25ετία μπορεί να προέρχεται από διάφορους φορείς ασφάλισης, ωστόσο είναι απαραίτητο μέχρι το τέλος του 2010 να έχει συμπληρωθεί 5ετής δημόσια υπηρεσία.
 
Για τη συμπλήρωση της 37ετίας μπορεί να χρησιμοποιηθούν χρόνος ασφάλισης που έχει διανυθεί σε όλους τους φορείς κύριας ασφάλισης και η στρατιωτική θητεία.
 
Ωστόσο δεν χρησιμοποιούνται άλλοι πλασματικοί χρόνοι ούτε και επιδοτούμενοι όπως η ανεργία, η ασθένεια κλπ.