Η διαδοχική ασφάλιση αποτελεί μια συνήθη διαδικασία για τους ασφαλισμένους, όχι μόνο τους παλαιότερους, αλλά κυρίως τους νεώτερους.
Είναι γεγονός ότι, εξαιτίας των ραγδαίων αλλαγών που συντελούνται στην οικονομία, η συντριπτική πλειοψηφία των ασφαλισμένων αναγκάζεται να αλλάξει επαγγελματική δραστηριότητα και ως εκ τούτου, να προκύπτει υποχρέωση ασφάλισης σε άλλον ασφαλιστικό φορέα.
Η διαδοχική ασφάλιση σε διαφορετικούς φορείς μπορεί να δώσει την δυνατότητα στον ασφαλισμένο να συμπληρώσει τις προϋποθέσεις συνταξιοδότησης σε δύο ή περισσότερα ασφαλιστικά ταμεία.
Διαφορετική είναι η αντιμετώπιση στην περίπτωση της παράλληλης ασφάλισης σε δύο ταμεία και αφορούσε τους "παλαιούς" ασφαλισμένους, οι οποίοι δεν μπορούν να κάνουν ταυτόχρονη χρήση του χρόνου ασφάλισης στα δύο ταμεία, αλλά να επιλέξουν κατά την συνταξιοδότησή τους το ταμείο το οποίο θα τους αποδώσει τα περισσότερα οφέλη.
Για τους "νέους" ασφαλισμένους μετά την 1/1/19983, στην περίπτωση παράλληλης ασφάλισης σε περισσότερους του ενός φορείς, υπάρχει η υποχρέωση επιλογής του ενός μόνο φορέα κύριας ασφάλισης (άρθρο 39 του Ν.2084/92)
Τι μπορεί να επιλέξει ο ασφαλισμένος σε δύο ή περισσότερα ταμεία, όταν υποβάλει αίτηση για σύνταξη;
1) Να ζητήσει τον συνυπολογισμό του χρόνου ασφάλισης που διανύθηκε σε όλα τα ασφαλιστικά ταμεία, οπότε η σύνταξη χορηγείται από τον απονέμοντα οργανισμό. Όμως στην περίπτωση αυτή το ποσό της σύνταξης που αντιστοιχεί στο Ταμείο στο οποίο δεν έχει συμπληρωθεί το όριο ηλικίας, θα είναι μειωμένο κατά 6% για κάθε έτος που υπολείπεται μέχρι την συμπλήρωση του προβλεπόμενου ορίου ηλικίας.
2) Να ζητήσει την χορήγηση σύνταξης από τον φορέα στον οποίο έχει συμπληρώσει τις προϋποθέσεις και να περιμένει στη συνέχεια να συμπληρώσει τις προϋποθέσεις και στον άλλον ή τους άλλους φορείς, χωρίς να υπάρχει μείωση του ποσού της σύνταξης.
Βασικό κριτήριο για την επιλογή των περιπτώσεων 1 και 2, είναι να εξετάσει ο ασφαλισμένος τα οφέλη και τις ζημίες που προκύπτουν.